Bir kaç gündür bloğa uğrayamadım. Bu süre zarfında boş durmadım tabi. Tırım tırım siyah ayakkabı aradım. Ancak beğendiğim modellerin hepsinin 37 ve 39 numaraları kalmış. Hayda arkadaş tüm İnegöl 38 mi giyiyor ne ?
Buradan yola çıkarak standartlarda bir hanım olduğum kanısına vardım. Çoğunluğun ayak numarası 38 olduğuna göre ve ayaklarında boyla orantısı olduğuna göre ; boylarının da 1.67 ile 1.71 arasında olduğunu düşünüyorum. Ama hala bel konusunda yerleşik düzene geçemedik malesef. 😀
Bana niyet eşime kısmet hesabı bana almak için girdiğimiz ayakkabıcıdan ona alıp çıktık. Bu arada eşimin ayakları da 40-41. Yani ben biraz daha zorlarsam onunkilerden giyebilirim. 😀 ( Ki eşim işinden dolayı kundura ağırlıklı giysede maskulen olarak yutturabilirim belki. 😀 )
Düşünsenize ayakların boyla alakasız olduğunu. 1.60 cm. boyunda 42 numara giyen bir kadın yada 1.80 cm. boyunda 37 numara ayakları olan bir bey. Hahaa gulyabaniler gibi gezinirdik ortada. 😀 Rabbim srn herşeyin en iyisini bilirsin. Şükürler olsun ki 38 numara ayağım var. 😀
Şükretmek için ne kadar çok sebebimiz var değil mi ? Neden hala insan milleti olarak bizim olmayanlara salça oluyoruz ki ? Evin yok mu ? Eee yoksa ne olmuş, olanın başı göğe mi ermiş ? Yada en beğendiğin ayakkabı 300 tl mi ? Onu alıp giydiğinde giyecek ayakkabısı olmayanlar aklına gelmeyecek mi ? Yada ayakkabıyı alacak parası olup da ayağı olmayanlardan da olabilirdin. Çocuğun mu olmuyor ? Olduğunda hayırsız olunca daha mı mutlu olacaksın ?
Daha bunun gibi bir sürü soru geçti aklımdan. Herkes başkasında olanlara hasetlenmekten vazgeçip, elindekilere şükretse Dünya daha güzel olmaz mıydı sizce de ?
Share This :
comment 0 yorum
more_vert