Düşündüm de galiba ben hepinizi seviyorum yaaa. 😁 Yorumlarıma bakarken dikkat ettim hiç kimseye gıcık da olmamışım kıl da.( Ki bence bu hiç normal değil. Hele ki bana göre hiç değil.😁) Kiminizi çook kiminizi daha da çook ama illaki sevmişim hepinizi. Ve bunu yaparken hiç de zorlanmadığımı farkettim. Oysa gerçek hayatta zararını veya samimiyetsizliğini görüp uzaklaştığım insan sayısıda azımsanmayacak kadar çok var. ( Blogdada var böyleleri tabiki. Ama yinede kızmamışım. Sadece tınımla baş başa kalmış o kişiler.)
Acaba neden diye sordum kendime. Neden bunu burada yapıyorum da özel hayatımda yapamıyorum ? Sonra dongg ! diye bir ses geldi. Kafama birşeyin düştüğü belli yani. 😁 Ve " yaralandın " " kazık atmadın belki ama atıldın." dedim. Sonrada soğuk mu sıcak mı olduğunu kestiremediğim telkinlere yönlendirdim kendimi.
Bence hepiniz birer kazık, tekme, sıfatsızlık artık ne derseniz illa bunlardan biriyle karşı karşıya gelmişsinizdir. Ama benim pis bir huyum var ki asla yapılanları unutmam ve eskisi gibi olmam. Herkes kendi davranışını kendisi seçer benim hayatımda. Onlara nasıl davranıyorsam benden istedikleri ( hakettikleri) odur.
Acaba tek bir kişi için pişman mıyım ? Diye sorduğum da "cıks" cevabını pek bir gururla söyleyiverdim. Demek ki neymiş HAKETMİŞLER... 😁 Cennete gidesiceler...
Kişisel blog- Annesinin Prensesi 🌈
affetmekedebi yazılarkin tutmakkişisel blogNeden herkesi sevemiyoruzsevgi ile ilgili sözlersevgisizlik
Share This :
comment 0 yorum
more_vert