GİTME KORKUYORUM
Gitme sevgilim
Sen gidince gecemde seninle gider beraberinde
Karanlığa zincirlenir gözlerim
Kim bilir belki de uyanamam yeni bir sabaha
Diye korkuyorum
Belki aç kalacak sensizliğe alışamayan kalbim
Bir daha mı tövbe diyecek tüm aşklara
Yada boşver beni istediğin buysa durma git
Sensiz de beklerim senli günleri ben
Yeter ki olduğun yere dualarımı da al git
Sonbahar bile dökmedi bu yıl yapraklarını
Açmayacakmış artık zambak çicekleri
Ve en sahte falımız olan papatyalar
Gömülmüşler sevgi denen illetin dibine
Güller de renk körü olmuş sanki
Pembesi de kırmızısı da beyaz olacakmış artık
Tıpkı senin gidişinle solan
Senin gidişinle yok olan
Senin gidişinle ölen ben gibi...
SEVERKEN ÖLDÜ İNSANLIK başlıklı şiirimi okumak için tık tık...
Kişisel blog- Annesinin Prensesi 🌈
Share This :


comment 0 yorum
more_vert